محكم يهود بگشود كه در احزاب با قتل عمرو ، صولت مهاجمان بشكست ومدينه را از سقوط ، نگهداشت كه در حنين به پايمردى وى فراريان صبحگاهان دلگرم باز آمدند وشكست محقق ، فتح عظيم شد كه در جمل وصفين ضرب شست خويش بنمود ودشت بصره وصفين را از خون دوستداران بنى أمية رنگين كرد ، كس نگفت على با اين سوابق كه نام بلند أو هم نام محمّد در آفاق ميرود ترسو وگمنام بوده است ! ابن أبي الحديد حديثي نزديك باين مضمون دارد كه عمر گفته : « على نرمخوست . » البتة نسبت به خشونت عمر كه تازيانه بر فرق كسان نهاده بود ، على آنجا كه پاى حق در ميان نبود ، نرمخو بود . به پندار من حديث أبو حنيفة تحريف همين حديث است كه زمينه را گرفته وكلمه‌اى را به كلمهء ديگر بدل آورده ومعنى را بگردانيده‌اند واين از جعل كامل خطرناكتر است كه كشف تحريف دقيق در متن وسياق درست حتى براي آن‌ها كه با حديث ، انس كافى دارند مشكل است واز اين گونه در صحاح بسيار هست كه تذكار آن مقدمهء ما را كتابي جدا ميكند . از جمله حديثها كه سياق درست دارد ويك كلمهء آن را تحريف كرده‌اند آن حديث است كه به تأييد هوش وايمان پارسى نژادان آورده‌اند كه اگر ايمان ( يا علم ) به ثريّا بودى مردمى از أهل پارس بدان رسيدندى . واين از تحريفات شعوبيان است كه در قدح عرب ومدح غير عرب كوششى داشتند . أصل حديث كه بخارى ومسلم وترمدى در باب تفسير آورده‌اند چنين است كه راوي گويد : « ما نزد پيمبر بوديم كه سورهء جمعه بيامد ، آيهء أول را كه وصف بعثت وى در ميان اميان است بخواند وبه آيهء دوم رسيد كه وصف به هدايت نه پيوستگان